เตรียมพร้อมรับมือเบญจเพส
posted on 04 Jan 2008 09:28 by adiana in Sit-and-Talkปีนี้อายุหยกเข้าเบญจเพสแล้วจ้ะ ยังไม่มีคนเตือนว่าทำอะไรต้องระวัง ก็เลยต้องเตือนตัวเองไว้ก่อน หยกไม่ค่อยเชื่อเรื่องโชคเรื่องดวงซะเท่าไหร่(แต่หยกดูลายมือแม่นนะ ฮ่าๆ) หยกเชื่อเรื่องเหตุผลและการกระทำมากกว่า เชื่อว่าโชคดีและโชคร้ายอยู่ที่การกระทำของเราเอง ต้องเตือนตัวเองไว้ต้องใจเย็นและไม่ประมาท
พูดง่าย แต่...แหม...ทำยากจัง หยกเป็นคนใจร้อน ก็เลยเขียนลงบล็อกบอกต่อเพื่อนฝูงพี่น้องว่า หากหยกทำอะไรหุนหันพลันแล่น รบกวนเตือนทีนะจ๊ะ เอาคำว่าเบญจเพสมาขู่กันก็ได้ถ้าหยกไม่ฟัง หยกดื้อมาก ถ้าดื้อจนน่ารำคาญก็ตีเลย เนื้อมันเยอะ ตีแล้วเจ็บ TT^TT
และ มีความยินดีที่จะบอกว่า หยกศรีเป็นโรคซึมเศร้า ไปรับคำปรึกษา ตรวจเช็คจากจิตแพทย์มาเรียบร้อย หยกอ่านเจอเรื่องโรคซึมเศร้าในหนังสือพิมพ์ แล้วก็มีอาการให้เช็ค ตรงเกือบหมด แล้วพอดีได้คุยกับยุ้ย ยุ้ยเองก็เป็นโรคนี้และเพิ่งไปหาหมอมาเหมือนกัน คุยกันแล้วอาการตรงกันหลายอย่าง ก็เลยไปตรวจ
อาการหยกอยู่ในขั้นรับได้ คือควบคุมตัวเองได้เป็นส่วนใหญ่ ตอนคุยกับหมอยังเล่าไปหัวเราะไปเลย แล้วก็ได้ยามากิน ฟังตั้งนาน ลงท้ายก็ไม่รู้อยู่ดีว่าไอ้ที่เรากินมันคืออะไร หมอเลยสรุปว่ากินแล้วจะร่าเริงขึ้น สดชื่นขึ้น เป็นคล้ายๆตัวกระตุ้นฮอร์โมนที่ทำให้เราตื่นตัวขึ้น เหอะๆ ไม่เข้าใจอยู่ดีแหล่ะ ให้มากินก็กินจ้ะ แล้วอีกสามเดือนค่อยกลับไปคุยกับหมออีกที
มะ มาเช็คกันว่าอาการหยกเป็นยังไงบ้าง เผื่อใครสงสัยว่าตัวเองเป็นโรคนี้ จะได้เช็คไปพร้อมๆกัน
- หดหู่โดยไม่รู้สาเหตุ ซึม นั่งเหม่อหรือนอนเหม่อได้เป็นชั่วโมงๆ
- ร้องไห้โดยไม่รู้ว่าตัวเองร้องทำไม รู้แต่ว่าอยากร้อง แล้วยิ่งร้องก็ยิ่งซึม ไม่ดีขึ้น
- ไม่กระตือรือร้น งานหรืองานอดิเรกที่เคยชอบก็ไม่อยากทำ รู้สึกว่ามันไม่สนุก พอเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นก็ทำได้แป๊บเดียว ไม่สนุก ไม่อยาก เซ็ง
- วิตกจริตง่าย หมดความมั่นใจ นึกภาพแต่เรื่องร้ายๆ กระวนกระวาย ตื่นกลัว
- เหนื่อยเพลียง่าย เอาแต่นอน ตื่นแล้วก็ไม่สดชื่น อยากจะนอนอีก นอนอีก นอนอีก ไม่อยากตื่น(อันนี้อาการหยกสวนทางกับผู้ป่วยส่วนใหญ่ คนส่วนใหญ่เป็นแล้วนอนไม่หลับ แต่จะมีน้อยคนมากที่นอนเท่าไหร่ก็ไม่พอ)
- มีพฤติกรรมทำอะไรบางอย่างที่ตอบไม่ได้ว่าทำไปทำไม อย่างของหยกคือกินกับซื้อของ กินโดยที่ไม่หิวแล้วก็ไม่อยาก แต่จะกิน กินไม่ไหวก็จะกิน แล้วก็ไปอ้วก กลับมากินต่อ ส่วนซื้อของ ซื้อไปทำไมไม่รู้ รู้แต่ว่าอยากซื้อ ของไม่จำเป็นก็จะซื้อ ซื้อมาแล้วนั่งมอง กุซื้อมันมาทำเพื่อ?
ทั้งหมดนี้ ถ้าตรงกับหยกเกินครึ่ง อย่าเพิ่งตื่นตกใจ หยกแค่สรุปอาการตัวเองให้ดู นี่ไม่ใช่แบบทดสอบของกรมสุขภาพจิต ถ้าสงสัยแนะนำให้ไปตรวจดีกว่าจ้ะ คุณหมอทางด้านนี้น่ารักทุกคนเลยนะ เคยคิดว่าตัวเองจะต้องตอบคำถามเหมือนโดนสอบสวน แต่ไม่ใช่หรอก เหมือนนั่งคุยกับเพื่อนระบายเรื่องในใจมากกว่า สบายใจด้วย คุณหมอไม่เอาไปพูดต่อแน่นอน
เอามาเล่าสู่กันฟัง เพราะตอนนี้คนเป็นโรคนี้เยอะมาก บางคนเป็นโดยไม่รู้ตัว แล้วก็ปล่อยไปจนเรื้อรัง อย่างเรา...คุณหมอบอกว่ามีน้อยมากที่จะเดินเข้ามาหาหมอเองทั้งที่อาการยังไม่ร้ายแรง ส่วนใหญ่จะเป็นหนักจนเกินเยียวยาแล้วญาติต้องบังคับพาไปหาหมอ เพราะคนส่วนใหญ่ไม่อยากยอมรับว่าตัวเองเป็นโรคประสาท ซึมเศร้าไม่ได้ร้ายแรงเหมือนเป็นบ้า บางคนอาจจะเป็นเพราะกรรมพันธุ์ แต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นเพราะสะสมความเครียดไว้นานเกินไป (สบายใจได้ หยกไม่ลุกขึ้นเอามามีดไปแทงใครแน่นอน ยกเว้นบางคนที่นึกอยากฆ่ามานานแล้ว หึหึ)
ใครสงสัยว่าตัวเองเข้าข่าย คิดซะว่าตัวเองเป็นโรคเครียดแล้วไปปรึกษาคุณหมอก็แล้วกันเนาะ
ต้นปีมาก็เซอร์ไพรส์ตัวเองด้วยโรคยอดฮิตของคนเมืองแล้ว(ฮา) แต่ไม่ได้โทษเบญจเพสอยู่ดีเหอะ เป็นเพราะเครียด ก็แปลว่าทำตัวเอง...ชิมิคะ?
พี่หยกน่านับถือจังค่ะ ความกล้าเดิน้าไปหาจิตแพทย์ด้วยตัวเอง ((จริงๆ หนูก็ชอบเรื่องพวกนี้อยู่แล้วค่ะ เรื่องสมอง ระบบประสาท พวกนี้))
อายุเข้าเบบญจเพสแล้ว ระวังรังษาตัวด้วยนะคะ เป็นห่วง เดี๋ยวจะไม่มีใครมาแต่งฟิคให้อ่าน ((รอรวมเล่ม SQUARE อยู่นะคะ))
p$.แอบดีใจ ได้เม้นคนแรก ((รึเปล่า))
#1 By dn_godness (125.24.243.8) on 2008-01-04 10:50