『I AM S♥NE』

ลองถามเด็กๆดู ว่าทำไมชอบอ่านการ์ตูนวาย นิวายวาย เด็กๆมักจะตอบว่า "มันหื่นดี ชอบหื่นๆ" เก๊าะเลยเป็นที่เข้าใจในหมู่สังคมโลก(ขนาดนั้นเลย)ว่า วาย=หื่น/ลามก (หนังสือพิมพ์การเมืองฉบับยักษ์ใหญ่ของบ้านเราเค้าสัมภาษณ์เด็กที่ชอบอ่านนิยายวาย ก็ได้คำตอบแบบนี้เหมือนกัน) ไอ่เราบ่มเพาะประสบการณ์วายมาจนเกือบจะครบสิบปีแล้ว ไม่คิดว่าตัวเองเชี่ยวชาญด้านนี้ แต่ก็อดจะถามตัวเองไม่ได้ว่า มันจริงหรือ(วะ)?

จึงนึกย้อนไปสมัยวัยใส ยังนุ่งกระโปรงหกเกล็ด หิ้วจาค็อบไปโรงเรียน ในกระเป๋านั้นนอกจากจะมีชีทกับสมุดการบ้านแล้ว ที่ขาดไม่ได้อีกอย่างหนึ่งคือการ์ตูนวายหรือนิยายวาย เป็นไอเท็มสำคัญของชีวิตประจำวัน วันไหนขาดไป หัวใจเราคงจะ(ขาด)วายตาย

แม้เวลาจะผ่านมานานแล้ว แต่เราก็ยังจำได้ดีว่าเนื้อหาของการ์ตูนที่เราอ่าน มันไม่ได้ลามกโจ่งแจ้งเลย อย่างมากก็เลื้อยมือเข้าใต้เสื้อ จับอีกฝ่ายกดลงนอน แล้วที่เหลือก็เป็นคำบรรยายให้เราจินตนาการกันต่อ หรือถ้าเป็นนิยาย นิยายส่วนใหญ่ที่วางขาย(สมัยโน้นนิยายวายเป็นซีร็อกซ์ชีทเย็บมุมฮ่ะ ขายเล่มละสี่สิบบาท หนังสือทำมือของแท้)ก็มีเนื้อหาธรรมด๊าธรรมดา มีให้เลือกเหมือนนิยายปกติแหล่ะ ทั้งแนวรักแบบรักกุ๊กกิ๊ก ตบจูบ รักในโรงเรียน รุ่นพี่กับรุ่นน้อง หรือมาเฟียที่ฮิตๆกันตอนนี้ก็มี เนื้อเรื่องส่วนใหญ่สนุกสนานน่าติดตาม จนป่านนี้เรายังเก็บนิยายพวกนั้นไว้อ่านอยู่เลย

นิยายที่วางขายมีสองประเภทค่ะ หนึ่งขายบนโต๊ะ คือติดเรท PG-13 มีฉากร่วมรักบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะตัดที่กล้องแพนไปถ่ายไฟเพดาน ให้เราไปคิดต่อเอง กับสอง ขายใต้โต๊ะ พวกนี้จะอัพเกรดราคาขึ้นมาอีกนิด ต้องอายุเกินสิบห้าปีจึงจะซื้อได้(จำได้ว่าต้องตรวจบัตรประชาชน) ประเภทหลังนี่มีฉากร่วมรักที่ชัดเจนขึ้น คือบรรยายให้เห็นภาพตั้งแต่ต้นจนจบ แต่ภาษาสละสลวยมากกกกก สวยจนสามารถเรียกนิยายใต้โต๊ะได้ว่านิยายอีโรติกอย่างเต็มปาก ไม่มีการบรรยายโจ่งแจ้งเหมือนนิยายปัจจุบัน หากเรื่องไหนที่บรรยายตรงๆ ไม่มีลูกเล่นให้เราเกิดจินตนาการได้ เราถือว่าพวกนั้นเป็นนิยายชั้นต่ำค่ะ ไม่มีค่ามากพอที่เราหยิบขึ้นมาอ่านซ้ำสอง

สรุปคือ วายเมื่อสิบปีที่แล้ว ไม่จำเป็นต้องหื่นหรือลามก เราก็อ่านกันได้ เพราะมันเป็นเรื่องของจินตนาการ คำว่า Y หรือ Yaoi ต่างกับ Gay ตรงที่จินตนาการของชาววายสวยกว่า และเพ้อฝันมากกว่า เราไม่ยึดติดกับความจริง เวลาเราเห็นผู้ชายสองคนเดินจูงมือกันเราจะกรี๊ดกร๊าด ว๊ายยย...วายจังเลย แต่หากไอ่สองคนนั่นดันเป็นเพื่อนสนิทเราทั้งคู่ เราก็คงจะบอกมันว่า พอเถอะแก เสียสายตา ชาววายนิยมต่อเติมจินตนาการของตัวเองกับคนที่มีตัวตนอยู่แล้ว เช่นศิลปินดารา นักร้อง นักกีฬา(ทำเป็นเล่นไป แฟนฟิคชั่นคู่พี่เบ็คกับน้องโอเว่นสมัยบอลโลกปี 2002 ออกจะเกรียวกราว อุฮิ) หรือตัวการ์ตูน โดยที่เราไม่สนใจความจริงว่าคนเหล่านั้นจะมีชีวิตจริงอย่างไร พวกเขาจะเป็นชายแท้หรือเกย์ เป็นเรื่องของเขา บอกไปแล้วว่าวายเป็นเรื่องของจินตนาการ

แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับกลุ่มวายยุคปัจจุบัน?

นิยายวาย หรือแฟนฟิคชั่น(นิยายที่อ้างอิงบุคคล) รวมทั้งการ์ตูนวายสมัยนี้ เน้นเรื่องเพศอย่างชัดแจ้ง จากที่เคยมีเนื้อหาชวนติดตามเป็นจุดเด่น ก็กลับกลายเป็นว่ามีฉากร่วมรักซึ่งบรรยายชัดเจนทุกขั้นทุกตอนเป็นจุดเด่นแทน ถ้าถามตัวเรา เราชอบเรื่องที่มีฉากร่วมรักนะ เพราะทำให้เรารู้สึกว่าตัวละครที่เราอ่านผูกพันกันมากขึ้นอีกระดับหนึ่ง แต่จะให้มีแต่ฉากนั้นทั้งเรื่อง ทุกเรื่อง ก็เห็นจะอ่านไม่ไหว รู้สึกเอียนมาก แล้วก็ทำให้จินตนาการสวยๆของเราพังหมดด้วย

แต่นิยายแนวนี้มีเพิ่มมากขึ้นทุกวันๆ เพราะคนอ่านเยอะ เรื่องไหนหื่นมาก รุนแรงมาก จำนวนคอมเม้นท์ก็ยิ่งสูงลิบลิ่วเหมือนโดนสแปม ปรากฏการณ์นิยายหรือฟิคหื่นครองวงการ ทำให้นักเขียนรุ่นเก่าๆซึ่งเขียนดี แต่ไม่นิยมติดเรท ต้องถอดใจ เลิกเขียนไปก็มี เพราะต่อให้เขียนดีแค่ไหน คนอ่านก็ไม่นิยม เพราะมันไม่หื่นเร้าใจ

ต่อจากบรรทัดนี้ เป็นความเห็นของเราล้วนๆ หากไม่เป็นความจริง ทักท้วงได้นะคะ เราไม่มีเจตนากล่าวหาให้ร้ายใครทั้งสิ้น เพียงแต่ภาพมันสะท้อนออกมาให้เราเห็น

เราคิดว่า ชาววายรุ่นใหม่ นิยมวายเพราะ

1 เพศหญิงถูกสังคมและจารีตกำหนดกรอบให้แสดงออกทางเพศอย่างโจ่งแจ้งไม่ได้ โดยเฉพาะสังคมเมือง ทั้งที่ปัจจุบัน สิ่งยั่วยุมีอยู่รอบตัว กระตุ้นให้อยากรู้ อยากเห็น อยากลอง ผู้หญิงสมัยนี้อยากรู้อยากเห็นเรื่องเพศมากขึ้น โดยเฉพาะเด็กๆวัยรุ่น เมื่อถูกปิดกั้นท่ามกลางกระแสเพศอันเชี่ยวกราก ก็ต้องหาทางออก

2 จึงนำความต้องการทางเพศนั้นมาโยงกับวาย เพราะสังคมวายมีขนาดใหญ่ ทำให้รู้สึกว่ามีเพื่อน สามารถแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเพศได้โดยมีคนรับฟังและเข้าใจ ไม่มองว่าเราผิดจารีตหรือศีลธรรม หรือมองว่าเราเป็นคนประหลาดนอกคอก

ด้วยเหตุนี้ เนื้อหานิยายวายหรือการ์ตูนวายจึงมีฉากร่วมรักชัดเจนรุนแรงขึ้นทุกที เพราะคนอ่านต้องการ (สนับสนุนด้วยหลักทางเศรษฐศาสตร์ เมื่อความต้องการซื้อมาก ความต้องการขายก็ต้องเพิ่มมากขึ้นเช่นกัน)

ผลคือ

1 นิยาย แฟนฟิคชั่น การ์ตูนวายมีฉากรักร่วมเพศชัดเจน และปรากฏแทบทุกเรื่อง มีแนวโน้มว่าจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เพราะได้รับความนิยมสูง ส่วนเรื่องที่ไม่มีฉากติดเรทนั้นหายาก ผู้เขียนต้องมั่นใจฝีมือตัวเองจริงๆ ไม่เช่นนั้นต้องเปลี่ยนแนวไปตามกระแส หรือไม่ก็เลิกเขียนไป

2 ตัวละครที่เป็นฝ่ายรับในนิยายวายมักมีรูปร่างหน้าตา นิสัยใจคอเหมือนผู้หญิง เช่น ขี้งอน ร้องไห้ง่าย ขี้อ้อน งอแงเอาแต่ใจ เขินอายเพียงเพราะถูกอีกฝ่ายเห็นหน้าอก เพราะผู้อ่านต้องการระบายออกทางเพศ(แบบมีกลุ่มก้อนยอมรับ)เท่านั้น ไม่ได้สนใจความวายที่มีมาแต่ดั้งเดิม นิยาย แฟนฟิคชั่น หรือการ์ตูนวายยุคปัจจุบัน จึงมีพระเอกหนึ่งคน และมีนางเอกหนึ่งคนที่มีรูปร่างหน้าตานิสัยใจคอเป็นผู้หญิง แต่มีอวัยวะเพศเป็นผู้ชายและหน้าอกแบนราบ

และที่เปลี่ยนไปอีกอย่างคือ ชาววายรุ่นใหม่ยึดติดจินตนาการไปโยงกับความเป็นจริง จากที่ไม่เคยสนใจว่าบุคคลที่เราต่อเติมจินตนาการให้ จะมีชีวิตจริงหรือรสนิยมทางเพศอย่างไร กลับกลายเป็นว่า เชื่อมั่นอย่างจริงจังว่าคนคนนั้นเป็นอย่างที่เขียนในนิยาย เช่น เชื่อว่าศิลปินนักร้องชายคู่หนึ่งเป็นคู่รักกันจริงๆ ความเชื่อนี้ส่งผลเป็นปรากฏการณ์ทำให้ศิลปินนั้นๆแสดงออกเพื่อเอาใจแฟนคลับด้วยการกอดหรือจูบเพื่อนศิลปินด้วยกันเพื่อให้แฟนคลับชอบใจ เกิดจากอะไร เราเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน แต่ชาววายรุ่นใหม่ๆเขาเป็นแบบนี้กัน (ชาววายยุคก่อนก็เป็นบ้างนะคะ แต่เพราะจำนวนคนน้อยเลยทำให้มองเห็นไม่ค่อยชัด)

สรุป(ตามความเห็นของเรา)คือ วงการวายก็โดนเกรียนบุกรุกเหมือนวงการอื่นๆ

ข้อคิดเห็นของเราไม่ได้เหมารวมชาววายทุกคนนะคะ ชาววายที่ยังยึดมั่นอุดมการณ์เดิมก็ยังมีอยู่(ส่วนมากเป็นป้าๆที่แยกตัวออกมาวายกันเป็นกลุ่มเล็กๆ) ส่วนเรา...เราไม่ถือว่าตัวเองเป็นชาววายรุ่นเก่า เราคิดว่าเราเองก็ถูกกระแสของรุ่นใหม่พัดพาไปไม่ใช่น้อยแล้ว หลักฐานอย่างหนึ่งคือ ตัวละครฝ่ายรับในแฟนฟิคชั่นของเราก็โอนเอนไปใกล้เคียงกับผู้หญิงเช่นกัน เหตุผลที่เรายังยึดติดกับความวายมาได้จนเกือบครบสิบปี ก็เพราะกรอบจารีตบังคับให้แสดงออกโจ่งแจ้งไม่ได้ สังคมใกล้ตัว ญาติ เพื่อนบ้าน ไม่ทราบว่าเราเป็นแบบนี้(แต่ครอบครัวเรารู้ล่ะ แห่ะๆ ) และไม่จำเป็นต้องแสดงออกด้วยว่าเราเป็น เพราะเรามีกลุ่มสังคมวายรองรับเราอยู่แล้ว

ไม่รู้ว่าอนาคตอีกห้าปีสิบปี วงการวายจะเป็นอย่างไร จะเลวร้ายกว่านี้ หรือดีขึ้น หรือหายไปเลยเพราะผู้ใหญ่ออกกฎหมายประหลาดๆออกมากีดกันความวาย เราไม่ทราบค่ะ เราเขียนเอนทรี่นี้ขึ้นมาเพื่อแสดงความคิดเห็นว่าทำไมวายต้องหื่น ต้องลามกเท่านั้น และที่สำคัญ เราไม่ได้บ่งชี้ว่าคติความเชื่อเกี่ยวกับวายที่เป็นอยู่ตอนนี้มันผิดหรือถูก การที่สาววายนิยมอะไร "หื่นๆ" เราไม่คิดว่าสาววายคนนั้นๆผิดหรอกนะคะ ผิดที่กระแสสังคมกดดันและพาไปต่างหาก ผู้ชายอยากรู้อยากเห็น ผู้หญิงก็อยากรู้อยากเห็นเหมือนกัน

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร เราและเพื่อนๆอีกหลายคนคงอยู่คู่วงการวายไปอีกนาน จินตนาการของพวกเราสวยงามนะคะ ได้เห็นผู้ชายนั่งตักกัน...อู๊ยยยยยยยยยย...วายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ห้ามยังไงก็เลิกไม่ได้หรอกค่ะ ฮ่าๆๆ

ปอลอหนึ่ง อ่านเอนทรี่ Why Y? ทำไมสาวๆเขาชอบอ่านYaoi ของคุณ Eddy เพิ่มเติม แต่คิดว่าส่วนใหญ่คงอ่านกันหมดแล้วแหล่ะ

ปอลอสอง แสดงความเห็นอย่างนี้ ฉันจะถูกเพื่อนร่วมวงการเหยียบหรือเปล่า หงิงง

ปอลอสาม ท่องไว้ ใจเย็น ท่องไว้