『I AM S♥NE』

วันนี้เข้าเรียนวิชานึงเป็นชั่วโมงแรก เราเลือกนั่งแถวที่สองฝั่งซ้าย

สักพักผู้หญิงคนหนึ่ง อายุราวสี่สิบกว่า เข้าห้องมาพร้อมกับโปรยยิ้ม ทักทายคนโน้นคนนี้เสียงหวาน ทั้งที่ป้า(ขอเรียกแบบนี้เหอะ)ไม่รู้จักใครเลย เพราะไม่มีใครทักแกตอบ แล้วแกก็มาหย่อนก้นลงข้างๆเรา

ป้าคนนี้หน้าตาดี แต่งตัวดี สไตล์อาซ้อร้านทอง มนุษยสัมพันธ์ก็ดี เพราะพอป้านั่งปุ๊บ ป้าแกชวนคนรอบๆตัวคุยด้วยโขมงโฉงเฉง ประมาณว่าเทอมนี้น้อง(เรียกเด็กรุ่นลูกว่าน้อง)ลงกี่ตัวคะ ลงอะไรบ้างคะ ลงไอ้นั่นหรือยังคะ อุ๊ย...ผ่านแล้วหรือคะ ผ่านได้ยังไงอ้ะ พี่ก็ลงตัวนั้นเหมือนกัน ทำไมพี่ไม่ผ่านล่ะ

ป้าชวนเราคุยด้วยการขอดูหนังสือเรียน เพราะวิชานี้ยังไม่มีหนังสือ มีแต่หนังสือเก่าจากห้องสมุด แต่เราไม่ได้คุยกับป้า แค่ยิ้มให้เท่านั้น เพราะไม่ชอบคนแบบนี้ ไม่ชอบคนที่ทำความรู้จักแล้วสาวเรื่องส่วนตัวเราทันที (ป้าถามคนข้างหลังเราว่าบ้านอยู่ไหน ทำอะไร พี่น้องกี่คน มาเรียนยังไง และอีกสารพัดที่จาระไนไม่หมด) ป้าก็เลยคุยแต่กับคนข้างหน้าและข้างหลัง

แต่ใช่ว่าป้าจะยอมแพ้ เพราะตลอดเวลาที่นั่งเรียน ป้าพยายามหันมาสบตาเราบ่อยมาก ก็เข้าใจว่าการยื่นหน้าไปคุยกะคนข้างหน้า หรือเอี้ยวตัวไปคุยกะคนข้างหลังตอนอาจารย์สอน เป็นเรื่องไม่ควร

หยกศรีไม่ใจอ่อนยอมให้ป้าทะลวงค่ายง่ายๆหรอกค่ะ หยกศรีกลัวโดนป้าล้วงตับ แล้วไหนจะเสียงหัวเราะเรี่ยราดที่ป้าขำคับห้องทุกครั้งที่อาจารย์ปล่อยมุขอีก สะท้านทรวงมาก

นอกจากนี้ ป้ายังทำตัวดีมากๆด้วยการพยายามส่องข้างในกระเป๋าสะพายของเรา ทีแรกไม่ได้คิดอะไร แต่ครั้งที่สองน่ะชัวร์ ป้ายื่นคอเข้ามามองในกระเป๋าเราตอนที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา เราเลยต้องป้องกันอธิปไตยของตัวเองด้วยการรูดซิปปิดกระเป๋าซะ ป้าจะได้ไม่ต้องยื่นหน้ายื่นคอให้เมื่อยอีก

มนุษยสัมพันธ์ยอดแย่ของเรา คงทำให้ป้าโกรธมาก...

ตอนท้ายคาบ อาจารย์ให้เซ็นชื่อเข้่าเรียน เริ่มเซ็นตั้งแต่ฝั่งขวาแถวหน้า ไล่ไปข้างหลัง แล้วย้ายไปฝั่งซ้ายแถวหลัง จนกระทั่งมาถึงแถวของเรากับป้าเป็นแถวก่อนสุดท้าย

ป้าเซ็นชื่อ แล้วส่งให้คนข้างหน้าป้าทันที ไม่ส่งต่อให้เรา...

พยายามมองโลกในแง่ดีว่า ป้าอาจจะแก่แล้ว ป้าจำไม่ได้หรอกว่าเรายังไม่ได้เซ็น แต่...ป้ารับใบเซ็นชื่อมาจากคนที่ป้าคุยด้วยนะคะ ป้าจะจำไม่ได้ได้ยังไล่ะ!?

แล้วใบเซ็นชื่อก็กลับไปอยู่กับอาจารย์โดยที่มาไม่ถึงเรา ไม่เป็นไรค่ะ ไม่รีบ ไปขออาจารย์เซ็นทีหลังได้

แต่...

นี่เพิ่งจะชั่วโมงแรก...

ตลอดทั้งเทอมเราต้องเจอกับป้ามหาภัยคนนี้...

แถมสร้างความแค้นอันใหญ่หลวง(?)กับป้าเอาไว้แล้วด้วย...

อวยพรให้เทอมนี้หยกศรีโชคดีก็แล้วกันนะคะ