『I AM S♥NE』

- เชอร์รี่(ต่าย)แมนมว้ากกกกกกกกกก เหมือนผู้ชายเลย ทั้งซกมก ทั้งบ้าพลัง(ตอนอุ้มนุ่น หยกศรีกะคนข้างๆพูดพร้อมกันเลย อุ้มไหวด้วยเหรอวะ?) ใจร้อน ปากหมา แต่เท่ อรั๊งงงง

- นุ่น(เต้ย)หยาบคายมว้ากกกกกก(ฮ่าๆๆๆ) หน้าตาน่ารักนะ ค่อนข้างเป็นระเบียบเรียบร้อยด้วย เสียตรงนุ่นติดกูมึง แต่ไม่ได้ทำให้ความน่ารักของเต้ยน้อยลงแต่อย่างใด

- ตั้มปารีส(พี่เรย์) คิดไปเองว่าพี่เรย์แก่แล้ว แต่ในหนังอย่างหล่อโฮก ตั้มเป็นคนน่ารักอ้ะ ไหลไปตามกระแสโลก ไม่ใช่กระแสของผู้คน คนแบบตั้มคงหาข้างนอกไม่เจอ T^T

- วิวสวย หนังสนุก ดูหนังไม่ค่อยเป็นนะ แต่ถ้าเรื่องไหนทำให้ขยับตัวได้น้อยกว่าปกติ แปลว่าเรื่องนั้นสนุก ลำดับเรื่องดี ไม่งง

- หยกศรีร้องไห้ตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง ทั้งที่ไม่ใช่ดราม่า

- เกือบทุกครั้งที่ดูหนังไทย ตอนออกจากโรงจะรู้สึกโหวงๆ ประมาณว่า กรูไม่น่าดูเลย แต่เรื่องนี้ไม่รู้สึกอย่างนั้น ดูจบแล้วอิ่ม อยากให้ไปดู โดยเฉพาะคนที่ยังหาตัวเองไม่เจอ(เหมือนเรา)

- แต่ติดตรงที่เนื้อเรื่องบางจุดบางตอนขัดกันเองพิกล ก็พยายามจะดูเอาเรื่องนะ ไม่อยากจับผิด เดี๋ยวจะหาว่าไม่สนับสนุนหนังไทย =.,= ตอนต้นๆเรื่องต่ายกับเต้ยเล่นแข็งไปหน่อย เพิ่งจะดูเป็นธรรมชาติตอนท้ายเรื่อง

- สรุปอีกที ไปดูเหอะ ดูจบแล้วอาจจะยังหาตัวเองไม่เจอ แต่อย่างน้อยก็ได้รู้อ้ะนะว่าที่จริงเราก็ยืนอยู่ตรงนี้แหล่ะ(พูดอะไรของมันวะ วนๆ)

ปล. หนุ่มที่นั่งข้างๆ พี่ช่วยไม่ซบเราได้มั้ย? เข้าใจว่าหนานุ่มยิ่งกว่าแพนพิซซ่า แต่นิดนึงก็ดีนะ แบบว่า...แอบเขินเองว่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ